Επιμόλυνση του πλέγματος μετά από μια χειρουργική επιδιόρθωση μετεγχειρητικής κήλης

Μετά από μία ανοιχτή ή λαπαροσκοπική αποκατάσταση κήλης υπάρχει μία πιθανότητα να συμβεί λοίμωξη εβδομάδες ή ακόμα και χρόνια μετά την αποκατάσταση της κήλης,

Σε έναν ασθενή με πυρετό άγνωστης αιτιολογίας θα πρέπει να αξιολογούνται  τα συμπτώματα και τα σημεία για τυχόν φλεγμονή του κοιλιακού τοιχώματος μετά από επισκευή μιας κήλης.

Η αναφερόμενη επίπτωση της λοίμωξης μετά  από αποκατάσταση της κήλης είναι 1% -8% και αυτή η συχνότητα επηρεάζεται από υποκείμενες συν-νοσηρότητες, τον  τύπο του πλέγματος, την χειρουργική τεχνική και την στρατηγική που χρησιμοποιείται για την πρόληψη της  λοίμωξης.

Μια προσέγγιση που συνδυάζει την ιατρική και χειρουργική αντιμετώπιση είναι απαραίτητη για τις περιπτώσεις επιμόλυσης του χειρουργικού πλέγματος.

Η αντιμικροβιακή θεραπευτική αγωγή πρέπει να περιλαμβάνει την κάλυψη του Staphylococcus spp. και  ιδιαίτερα του Staphylococcus aureus.

Τα τελευταία έτη η χρήση πλέγματος έχει γίνει τυπική διαδικασία σε εγχείρηση κήλης σε ολόκληρο τον κόσμο.  Η εμφύτευση ενός πλέγματος  κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης έχει βρεθεί ότι μειώνει το ποσοστό υποτροπής της κήλης. Για παράδειγμα, η χρήση πλέγματος  για την επισκευή της χειρουργικής κήλης έχει  βρεθεί σε διάφορες μελέτες να μειώνει τα ποσοστά υποτροπής κατά μέσο όρο 30%, ενώ σε μια τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη στην οποία συμμετείχαν 289 ασθενείς στους οποίους διαπιστώθηκε ότι τα ποσοστά υποτροπής ήταν 7% για την τεχνική που δεν χρησιμοποιούσε πλέγμα έναντι 1% για την τεχνική που χρησιμοποιούσε πλέγμα.