Η ανησυχία για την προστασία της ιδιωτικής ζωής στην κινητή υγεία

Οι συσκευές ανίχνευσης της κινητής υγείας μπορούν να βοηθήσουν τα άτομα να δουλέψουν προς έναν καλύτερο τρόπο ζωής ή να τους επιτρέψουν να μοιραστούν τις πληροφορίες που συλλέγονται με το γιατρό τους για να διαγνώσουν πιθανά προβλήματα υγείας ή να διαχειριστούν χρόνιες παθήσεις. Αν αυτοί οι αισθητήρες συλλέγουν προσωπικές πληροφορίες υγείας, ενώ οι ασθενείς βρίσκονται στο σπίτι ή στο χώρο εργασίας, μπορεί να καταγράψουν και άλλες ευαίσθητες πληροφορίες, όπως την τοποθεσία του σπιτιού, την ώρα που οι ασθενείς φεύγουν από τη δουλειά ή με ποια άτομα συναναστρέφονται, πληροφορίες που μπορεί κάποιος να τις εκμεταλλευτεί. Οι ασθενείς μπορεί να ανησυχούν για το που αποθηκεύονται αυτές οι πληροφορίες ή για το ποιος έχει πρόσβαση σε αυτές. Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε, αναφέρεται σε χρήστες των συσκευών της κινητής υγείας, είτε τις χρησιμοποιούν για τη διαχείριση χρόνιων νοσημάτων είτε για εφαρμογές προσωπικής ευεξίας και διαπίστωσε ότι οι ασθενείς θέλουν να ελέγχουν τις πληροφορίες που αφορούν την υγεία τους. Παρατηρήθηκε, επίσης ότι οι ασθενείς της ίδιας ηλικιακής ομάδας που είχαν και παρόμοιες εμπειρίες όσον αναφορά την υγεία τους, είχαν τις ίδιες τάσεις ιδιωτικής ζωής. Τα σχόλια συνοψίζονται από τον τύπο των συμμετεχόντων.

Ηλικιωμένοι και νέοι συμμετέχοντες είπαν ότι:

      Νιώθουν πιο άνετα να ανταλλάσσουν πληροφορίες για την υγεία με τους γιατρούς απ’ότι με τα μέλη της οικογένειας, δεδομένου ότι εμπιστεύονται τους γιατρούς να τηρούν το ιατρικό απόρρητο των πληροφοριών.

      Μερικοί από αυτούς γνωρίζουν ότι οι πληροφορίες θα μπορούσαν να τεθούν σε κίνδυνο κατά τη διάρκεια της μεταφοράς τους και σε μια ιδιωτική ιστοσελίδα.

      Τρίτοι, όπως οι ασφαλιστικές εταιρείες, οι διαφημιστές και οι κυβερνητικοί πράκτορες δεν θα πρέπει να επιτρέπεται να έχουν πρόσβαση σε πληροφορίες για την υγεία, χωρίς τον ασθενή (ή τον φροντιστή) να συναινεί κατά τη στιγμή της αίτησης .

      Πληροφορίες για την υγεία μπορεί να γνωστοποιηθούν στα μέλη της οικογένειας αν ο ασθενής δεν είναι σε θέση να λαμβάνει αποφάσεις(όπως τα μικρά παιδιά ή ηλικιωμένοι ασθενείς που πάσχουν από χρόνιες παθήσεις) .

      Θεωρούν την γνωστοποίηση πληροφοριών για την άσκηση και τη διατροφή ως μεγαλύτερη απειλή της ιδιωτικής ζωής από τη φαρμακευτική αγωγή που ακολουθούν.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την έρευνα εδώ